Ada ghaja yang meninggalkan nama dalam catatan ja, tapi ada juga ghaja yang meninggalkan bukti fizikal yang boleh kita tengok sampai haghi ni. Sultan Ahmad Tajuddin Mukarram Shah, Sultan Kedah yang ke-24, teghmasuk dalam kumpulan yang kedua tu.
Baginda lahir pada tahun 1832, iaitu putera kepada Sultan Zainal Rashid Al-Muadzam Shah I. Bila ayahanda baginda mangkat pada 13 Mac 1854, baginda ditabalkan sebagai sultan sejurus selepaih itu. Baginda memeghintah Kedah dalam tempoh yang agak panjang, iaitu dari tahun 1854 sampai 1879.
Antagha peninggalan zaman baginda yang paling teghkenai ialah Balai Nobat yang baghu. Ia sebuah bangunan lima tingkat, diperbuat daripada kayu dan beghbumbung zink. Balai Nobat ni ialah tempat menyimpan alat muzik dighaja Kedah, iaitu nobat yang dipalu dalam istiadat-istiadat besaq kesultanan. Bangunan macam ni bukan sekadaq ghumah alat muzik, tapi simbol kebesaghan dan kedaulatan dighaja negeghi.
Sultan Ahmad Tajuddin Mukarram Shah mangkat pada 22 Jun 1879, ketika beghusia lebih kurang empat puluh enam tahun. Baginda meninggalkan dua oghang isteghi dan enam belaih oghang anak. Takhta baginda kemudian disambung oleh putera baginda, Sultan Zainal Rashid Muadzam Shah II.
Sampai haghi ni, nobat masih jadi sebahagian daripada waghisan dighaja Kedah yang dipelihaghakan. Jadi zaman pemeghintahan baginda bukan sekadaq catatan taghikh dalam buku, tapi ada bekaih yang masih boleh dilihat dan didengaq dalam adat istiadat negeghi.
