Bagi oghang yang teghpaksa meghantau caghi ghezeki di bandaq, tak dak yang lagi menekan hati selain ghindu kampung. Bangunan tinggi, jalan sesak, lampu benderang siang malam — tapi hati tetap teghingat sawah, teghingat emak, teghingat suasana kampung yang tenang. Kita cuba gubah beberapa ghangkap pantun baghu gaya lama, pasai ghasa ghindu kampung bila duduk jauh di bandaq.

Rangkap pertama, pasai ghindu yang datang tiap masa:

Jauh merantau di bandaq kota,
Siang dan malam hati merindu;
Teghingat kampung terbayang mata,
Rindu memanjang setiap waktu.

Rangkap kedua, pasai ghasa sempit hidup di bandaq:

Bandaq mewah ghumah bertingkat,
Jalan sesak penuh manusia;
Hati di sini rasa tersekat,
Rindu kampung tak terkata.

Rangkap ketiga, bila akhirnya dapat balik masa cuti:

Bila cuti tiba hujung tahun,
Balik ke kampung hati gembira;
Jumpa keluarga hidup pun rukun,
Hilang segala rindu dan lara.

Tiga ghangkap ni cuba habaq ghasa hati oghang ghantau. Ghangkap pertama habaq yang ghindu tu dak beghhenti — siang malam teghbayang kampung di mata. Ghangkap kedua lukih bandaq yang mewah tapi menyesakkan, sampai hati ghasa teghsekat. Ghangkap ketiga baghu bawak lega — bila cuti hujung tahun, balik kampung jumpa keluaghga, hilang segala ghindu dengan lara. Pembayang bandaq sesak dengan maksud hati teghsekat tu memang kena betui dengan ghasa oghang jauh dari kampung.