Dulu-dulu, umbut batang pisang ni bukan makanan istimewa. Oghang bendang masak dia sebab tak ada apa lagi nak masak - lepaih tebang pokok pisang untuk ambik buah, batangnya jangan buang, keghat nipih-nipih, gulai sekali. Sekaghang, bila senang sikit hidup, makanan susah tu jadi ghindu pulak. Ni pantun baghu, gubahan Habaq Mai, gaya lama, pasai kenangan tu.
Pi ke bendang bawa cangkul tajam,
Balik senja, peluh basah baju,
Gulai umbut pisang, makanan zaman silam,
Sekali ghasa, teghus melekat ghindu.
Batang pisang tebang lepaih beghbuah,
Isi putih dikeghat nipih-nipih,
Oghang bendang masak jadi gulai mughah,
Peghut kenyang, hati pun jadi lebih.
Nyoq paghut kacau dalam kuali,
Api dapoq kayu, asap membumbung,
Sekaghang senang, gulai tu jadi ghindu hati,
Ghasa kampung yang tak peghnah luput dikenang.
Pantun-pantun ni gubahan baghu ala gaya lama - bukan pantun lama yang datang turun-temurun, tapi cubaan Habaq Mai rakam rasa ghindu tu dalam bentuk pantun.
