Kalau sebut laksa kat Kedah, mesti teghbayang kuah ikan yang masam pedaih. Tapi jauh di Sarawak, ada laksa yang jalan sendighi — Laksa Sarawak. Kuahnya bukan dari ayaq ikan langsung, tapi dari ghebusan udang dan ayam. Itu ja dah cukup buat dia beza sepenuhnya dari laksa-laksa lain kat Malaysia.

Warna kemeghah-meghahan kuah Laksa Sarawak tu datang dari sambal belacan yang jadi bahan utama, lepaih tu dicampoq dengan santan, asam jawa, bawang putih, lengkuas, dan seghai. Nampak senang ja bahan-bahannya, tapi bila digaui sekali, jadi kuah yang kaya rasa — pedaih, masam, lemak, semua ada.

Bila dah siap, kuah tu dituang ataih mi bihun, ditabuq pulak dengan highisan teloq dadaq gogheng nipih-nipih, isi ayam suwiq, udang, dan daun ketumbaq. Ada yang tambah taugeh atau tauhu gogheng, ikut selegha masing-masing ghumah.

Yang buat Laksa Sarawak beza sungguh dari laksa-laksa Malaysia lain — teghmasuk laksa utagha kita — ialah dia satu-satunya laksa yang tak guna ayaq ikan langsung. Semua laksa lain, dari laksa Kedah sampai laksa Johor, lazimnya beghkuah ikan. Laksa Sarawak angkat jalan sendighi, dan sebab tu jugak dia teghkenai sampai luaq Sarawak — oghang Sabah dan Brunei pun makan dia juga.