Kalau hang pi gerai mamak Pulau Pinang malam-malam, satu benda yang mesti ada ataih menu ialah mi goreng mamak. Mi kuning yang digoreng ataih kuali besaq dengan api menjulang, gaya yang dah jadi tanda gerai mamak di mana-mana.
Mi Goreng Mamak ni bukan sekadaq makanan lewat malam — dia dah diwartakan jadi sebahagian daripada 28 makanan tradisional Warisan Negeri Pulau Pinang. Juadah gerai tepi jalan yang naik pangkat jadi harta budaya.
Yang buat mi goreng mamak ni terkenai ialah rasa dia yang berlapih — ada masam, ada manih, ada pedaih, semua dalam satu pinggan. Tiap tukang masak ada rahsia sendighi, jadi mi goreng satu gerai dak akan sama betui dengan gerai sebelah.
Gaya masak dia pun jadi tontonan. Tukang mi pegang senduk besaq, kuali berasap, dan gerak tangan laju macam dah hafai luaq kepala. Bunyi senduk melanggaq kuali tu sendighi dah macam muzik gerai malam.
Bila negeghi wartakan mi goreng mamak jadi waghisan, dia mengaku satu hakikat — makanan yang lahiaq daripada masyaghakat mamak Pulau Pinang ni dah jadi sebahagian daripada jiwa negeghi. Sedap, murah, dan ada kat mana-mana; itu la kunci dia kekal sampai haghi ni.
