Kalau hang pi Pulau Pinang, mesti peghnah dengaq nama Bayan Lepas. Ikut ceghita oghang-oghang tua, nama ni ada kaitan dengan burung bayan — burung tu terlepaih dari sangkaq, tebang jauh tak balik-balik lagi. Chek tak beghani kata ni ceghita yang seghatuih peghatuih betui, sebab ada ceghita lain jugak pasai asai usul nama ni. Tapi ilham dari ceghita burung terlepaih ni, chek ghasa cukup helok nak jadi pantun baghu.

Ni bukan pantun lama hat oghang dulu-dulu buat, ni pantun baghu gubahan Habaq Mai — gaya lama, tapi lahiaq baghu haghi ni:

Burung bayan tebang lepaih dari Pulau Pinang,
Sangkaq lama tinggal sunyi tepi pantai,
Nama tu sampai sekaghang oghang kenang,
Ceghita bebas simpan pesan sampai.
Ayaq laut tenang, ombak pun senang,
Peghahu nelayan balik lepaih beghlabuh,
Kalau hati hang pun ghasa nak teghbang,
Ingat balik ghumah, jangan sampai jauh.

Tu ja pantun baghu hat chek cuba gubah, ambik ilham dari nama Bayan Lepas. Kalau ada ceghita lain pasai asai usul nama ni, boleh la sambung sendighi — pantun memang gitu, senang nak sambung ikut ghasa hati sendighi.