Hang tau dodoi ni apa? Dalam Bahasa Melayu baku, oghang panggii dia dodol - manisan pekat, likat, manih, yang jadi wajib ada bila nak sambut ghaya atau kenduri besaq kampung. Kat Kedah, kita panggii dia dodoi, ikut loghat kita sendighi.
Nak buat dodoi ni bukan senang. Bahan dia simple ja - tepung pulut, santan, gula meghah atau gula apong, sikit gagham. Tapi proses masak dia yang mencabaq. Semua bahan tu kena kacau dalam kuali besaq atau kawah, ataih api kayu, lama punya lama - boleh sampai beghjam-jam, kadang-kadang semalaman suntuk.
Sebab tu la dodoi ni selalu jadi keghja beghgotong-ghoyong. Oghang kampung ambik giliaq kacau, sebab kalau satu oghang ja kacau lama-lama, tangan mesti penat, badan pun belemoih kena wap gula ngan asap kayu api. Yang kacau kena pastikan dodoi tu dak hangit kat dasaq kuali - kalau leka sat ja, boleh hanguih teghuih.
Bila dah masak, dodoi tu waghna peghang gelap, likat, manih, lemak sebab santan. Selalunya depa tuang dalam dulang atau loyang, biaq sejuk, baghu potong petak-petak. Ada jugak yang bungkuih dalam daun pisang atau daun kelapa muda, jadi lagi wangi bila makan.
Haghi ni, ghamai dah beli dodoi kat kedai ja, dak payah nak kacau beghjam-jam macam dulu. Tapi bagi oghang tua-tua kampung, dodoi ni bukan sekadaq manisan - dia simboi gotong-ghoyong, simboi ghaya sampai bila-bila.