Char kuetiau tu maksud dia kuetiau goreng. Oghang eja dia kway teow jugak, dan dalam Mandarin dia chao guotiao, dalam Kantonis chau gwai diu. Kuetiau tu sejenis mi putih, lembut, berkeping-keping, leper dan lebaq dia lebih kurang satu sentimeter.

Cara goreng dia ataih api panaih: dengan toyu dan sos, cili, udang, kerang, teloq, tauge dan sayoq kucai cina. Kadang-kadang oghang tambah hirisan sosej cina, kek ikan, atau bahan lain ikut ghasa tempat masing-masing. Sebab tu ada banyak versi. Rekod JKKN senaraikan bahan gerai biasa: cili kering dikisaq, bawang besaq dikisaq, sos cili, toyu manih, toyu pekat, sos tiram, bawang putih diketuk, taugeh, daun kucai, teloq, udang rebus dan kerang rebus.

Ikut ceghita oghang dulu-dulu hat direkod JKKN, masa masakan ni dicipta, sasaran utama dia buruh. Lemak dia tinggi, harga dia murah - sesuai untuk oghang keghja kasaq hat nak tenaga tahan lama. Dari situ la dia jadi popular.

Sekaghang lain pulak peranan dia. Ghekod tu tulis, char kuetiau haghi ni macam dah jadi simbol penyatuan etnik, terutama kat Pulau Pinang. Dari makanan murah untuk buruh, jadi hidangan hat semua kaum duduk sama-sama makan.

Cara masak dia ringkas ja kalau ikut ghekod tu: panaihkan minyak, tumis bawang putih, masuk udang dan bahan sos, lepaih pecah minyak masuk ayaq rebusan udang dan pecahkan teloq, gaul sebati. Langkah terakhir masuk kerang, kuetiau, tauge dan daun kucai - gaul, angkat, hidang. Bunyi senang, tapi api besaq tu la hat oghang cari.