Marhaban ni satu bentuk persembahan kesenian Islam hat popular kat negeghi Perak — ghekod JKKN pasai dia bawah pejabat JKKN Perak. Nama dia dari bahasa Arab: "marhaba" datang dari kata keghja "rahaba", maksudnya lapang dan luaih. Ia ucapan selamat atau hormat bila jumpa oghang; ada jugak hat terjemah dia jadi "selamat datang".
Dalam amalan, Marhaban merujuk kepada sebahagian bacaan dari Rawi (bab) keempat kitab Majmu'ah Maulud Sharaf al-Anam. Ia mula pada rangkap kelapan — bila sampai bahagian pasai Nabi lahiaq, ayat "Baginda dilahirkan", pendendang dan hadirin berdiri sama-sama dan lantunkan nyanyian hat dikenali sebagai Marhaban. Nyanyian hat terkenal sampai haghi ni tu "Thala'al Badru 'Alayna". Tradisi ni popular dalam kalangan oghang Melayu sebab ia lambang hormat dan gembira sambut Nabi Muhammad SAW lahiaq.
Marhaban selalu ada dalam majlih agama — sambut bayi baghu lahiaq, majlih nikah, khatam al-Quran, dan sambutan Maulid Nabi. Secagha tradisinya takdak alat muzik langsung: suagha ghamai-ghamai tu ja hat bentuk iramanya. Ada beberapa irama Marhaban — Syira, Rakbi, Nahwan, Ras, Babri, Masri, Hajaka dan Haiya — dan hat paling popular kat Perak, ikut ghekod tu, ialah "Marhaban Ya Rabbi'".
Cara persembahan dia: kumpulan lelaki atau kumpulan perempuan, berdiri dalam formasi sebarih — dua atau tiga barih — macam nasyid. Ketua mula dengan selawat atau terus masuk lagu; dia nyanyi rangkap dulu seoghang, lepaih tu ahli lain sambut ghamai-ghamai. Kat rangkap tertentu, ahli kumpulan sahut nyanyian ketua dengan sebutan "Allah" secagha harmoni. Rangkap utama hat dinyanyi ghamai-ghamai tu rangkap bahasa Arab.
Busana pun takdak hat khaih. Tapi biasanya kumpulan tu sepakat pakai baju sedondon ikut majlih — perempuan baju kurung atau jubah, lelaki baju Melayu bersongkok. Ghekod JKKN tu letak Marhaban bukan sebagai hiburan ja tapi sebagai amalan hat penuh nilai agama, jadi chek tulih pasai dia sebagai ghekod waghisan, dengan hormat — bukan panduan.
