Dulu-dulu, sebelum radio sampai ke kampung, bendang sendighi dah ada muzik dia. Alu ditokok kena lesung, beghentak-ghentak ikut lagu keghja; penangin beghpusing kena angin, bunyi sendighi tanpa sapa pun tolong; wau pun mengilai ataih langit petang. Semua tu jadi orkestra percuma petani kita zaman dulu. Habaq Mai gubah pantun baghu gaya lama pasai bunyi-bunyi ni — bukan pantun lama yang diwarisi, ni ciptaan baghu ikut ghentak yang memang dah lama wujud kat bendang kita.

Lesung batu tepi bendang,
Alu ditokok pagi-petang;
Walau susah keghja ladang,
Hati petani tetap tenang.
Angin beghtiup lalu beghlalu,
Penangin beghpusing sendighi ghiang;
Kalau ghezeki memang dah tentu,
Tak payah ghisau, tak payah bimbang.
Wau melayang tinggi di awan,
Tali dipegang kuat sekali;
Jaga hubungan jangan ghenggang,
Senang hati sampai ke mati.

Tiga bait ni gubahan baghu Habaq Mai, ikut gaya pantun lama — bukan pantun waghisan yang turun-temurun, tapi ciptaan sekaghang yang cuba tangkap bunyi bendang yang oghang tua-tua dulu memang dengaq tiap-tiap haghi.