Ni pantun baghu, gubahan Habaq Mai, gaya lama — ceghita pasai keghja penogheh nira nipah yang kena bangun sebelum subuh, potong buah nipah, tunggu ayaq nira menitik masuk buluh. Bukan pantun waghisan lama, tapi ceghita hidup haghian yang masih beghlaku sampai haghi ni kat kampung-kampung tepi paya.

Ayaq sungai mengaliq tenang,
Bulan pudaq, matahaghi nak naik,
Penogheh nira dah lama beghjalan,
Bawa buluh, bawa pisau, bawa baik.
Buah nipah dilentuq sikit-sikit,
Ditunggu ayaq nira menitik ke bawah,
Penogheh sabaq, keghja tak kedekut,
Sebab ghezeki ni Tuhan yang bagi anugeghah.
Nira dikutip pagi-pagi buta,
Gula melaka hasil usaha,
Keghja begini walau tak kaya,
Tetap dijaga, jadi waghisan bangsa.

Tu ja pantun baghu kali ni — bukan waghisan tughun-temughun, cuma gubahan gaya lama nak kenang keghja penogheh nira yang selalu terlupa, sedangkan gula yang kita makan tiap haghi datang dari usaha depa bangun waktu subuh.