Kalau hangpa pi Kuching pastu pandang ke aghah laut, hangpa akan nampak Gunung Santubong. Ceghita pasai macam mana gunung tu jadi gunung, tu satu legenda rakyat Melayu Sarawak yang masyhur.
Ceghitanya begini. Ada dua puteri kayangan yang cantik — dalam versi yang kerap diceghitakan, depa ni sepupu. Nama depa Puteri Santubong dengan Puteri Sejinjang.
Dua-dua diarahkan menjaga dua buah kampung. Puteri Santubong kat Kampung Pasir Putih, Puteri Sejinjang pulak kat Kampung Pasir Kuning. Tugas depa satu ja: pelihara kampung tu dan hentikan pertelingkahan antagha dua-duanya.
Hangpa dah boleh agak ke mana ceghita ni pi.
Dua-dua jatuh hati kat oghang yang sama — Putera Serapi. Dan sebab tu la peghjanjian yang depa terima tu dilanggar. Akibatnya, Puteri Santubong disumpah jadi Gunung Santubong, dan Puteri Sejinjang disumpah jadi Gunung Sejinjang.
Dua-dua gunung tu ada sampai haghi ni. Oghang Kuching nampak dia tiap haghi.
Yang paling menaghik pasai ceghita ni bagi aku ialah ironinya. Dua oghang yang DIHANTAR untuk mendamaikan oghang lain, akhirnya merekalah yang bergaduh sampai kena sumpah. Ceghita tu macam nak habaq: senang nak selesaikan gaduh oghang lain, susah nak jaga dighi sendighi.
Kena diingat, versi ceghita ni beghbeza antagha sumber. Ada yang kata depa sepupu, ada yang tidak. Punca pergaduhan pun ada versi lain. Yang aku habaq ni versi yang paling kerap diceghitakan, bukan satu-satunya.
Dan satu lagi: ni ceghita rakyat MELAYU Sarawak. Sarawak ada banyak kaum dengan waghisan ceghita masing-masing — Iban, Bidayuh, Melanau dengan Orang Ulu — dan ceghita depa lain daripada ni. Jangan campur-adukkan.