Legenda ni ceghita pasai asai usul nama Tanjung Tokong, satu kawasan tepi laut kat George Town, Pulau Pinang. Ikut ceghita oghang tua-tua yang menetap kat situ turun-temurun, dulu kala kawasan tanjung ni memang jadi tempat berlabuh nelayan, sama ada Melayu mahupun Cina yang datang berdagang dan menangkap ikan kat perairan utagha Pulau Pinang.

Oleh sebab laut zaman dulu penuh dengan risiko - ribut tiba-tiba, ombak besaq, bot karam - nelayan-nelayan yang belaboh kat situ dipercayai ada bina sebuah tokong (rumah sembahyang oghang Cina) kecik tepi pantai untuk mereka datang berdoa minta selamat sebelum turun ke laut. Lama-kelamaan, sebab tokong tu jadi penanda yang senang dikenali di hujung tanjung, oghang panggil kawasan tu Tanjung Tokong, ertinya tanjung yang ada tokong.

Ceghita macam ni memang senang jumpa kat mana-mana pekan pesisir pantai lama, sebab bangunan ibadat selalu jadi mercu tanda paling senang oghang ingat, lagi-lagi zaman dulu belum ada nama jalan atau peta yang formal. Nelayan bagi aghah pi sat lepaih tokong tu, punya lama-lama jadi nama ghasmi kawasan tu sampai sekaghang.

Haghi ni Tanjung Tokong dah jadi kawasan bandaq yang sibuk, penuh kondominium dan restoran tepi laut, tapi nama dia kekal simpan ceghita lama tentang nelayan yang cari selamat sebelum turun melaut. Legenda ni memang tak dapat disahkan seratus peratus versi mana yang betui-betui tepat, tapi itulah ceghita yang oghang kampung situ selalu turunkan kat anak cucu.