Gua Kelam ni teghletak dekat Kaki Bukit, Perlis — gua batu kapoq yang panjang, ada denai papan kayu kat dalamnya sekaghang untuk pelancong jalan sampai ke hujung sambil dengaq bunyi ayaq sungai bawah tanah. Zaman dulu, sebelum jadi tempat pelancongan, gua ni jadi laluan oghang lombong bijih timah senang nak bawa bijih keluaq dari kawasan bukit.
Tapi ikut ceghita oghang tua-tua kampung situ, gua ni bukan senang nak masuk sembaghangan. Konon dalam gelap gua tu ada "penunggu" — mungkin oghang bunian, mungkin jembalang gua, dak sapa yang tahu betui-betui apa dia. Oghang lombong zaman dulu kata kalau nak masuk dalam-dalam kena beghi salam dulu, jangan bising-bising, jangan buat keghja tak senonoh dalam gua, takut kena tegoq.
Ada jugak ceghita pasai bunyi-bunyi ganjil dalam gua — kononnya kadang-kadang oghang dengaq macam ada yang beghbisik atau ketuk-ketuk batu, padahal bila caghi punca dak jumpa apa-apa. Oghang tua-tua kata itu la penunggu gua tegoq sapa yang lalu tanpa hoghmat. Sebab tu nama "Kelam" pun bukan sekadaq sebut pasai gelap tak nampak jalan, tapi konon gelap yang ada "isi" dalamnya sekali.
Sekaghang gua ni dah selamat, ada lampu, ada denai, ghamai famili mai bawak anak jalan-jalan sambil beghgambaq. Tapi kalau tanya oghang lama Kaki Bukit, ghamai lagi yang pantang nak buat peghangai kurang ajaq bila lalu situ — sekadaq jaga-jaga, kata depa. Legenda ni ceghita oghang tua-tua tughun-temughun, betui atau dak wallahua'lam, tapi itu la yang buat Gua Kelam bukan sekadaq gua biasa kat mata oghang kampung sekitaq.